Zostań przewodnikiem

Wspinaczka w Tatrach
Wspinaczka w Tatrach
fot. Jakub Radziejowski
Wspinanie w Alpach fot. Jakub Radziejowski
W Dolomitach

Wymagania poziomu technicznego i doświadczenia górskiegodla kandydatów przystępujących do egzaminu wstępnego PSPW.


Egzamin wstępny:

  1.    Test na drodze skalnej o trudnościach co najmniej V+, w górskich butach
  2.    Test na drodze skalnej o trudnościach co najmniej VI+/VII-, w butkach wspinaczkowych
  3.    Test w lodzie – techniki tradycyjne z jednym czekanem
  4.    Test w lodzie, technika frontalna z dwoma czekanami
  5.    Test narciarski, kompetencja dla każdego rodzaju śniegu, w każdym terenie
  6.    Test kondycyjny

 

Kryteria naboru:

Żeby zostać dopuszczonym do egzaminów, kandydat musi przedstawić wykaz (daty i partnerzy konieczne) co najmniej trzydziestu pięciu zróżnicowanych przejść górskich, odbytych w okresie co najmniej trzech lat i spełniających następujące kryteria:

 

1. Mikst, śnieg i lód:

Co najmniej dziesięć dróg, z których pięć musi być o trudnościach co najmniej D i różnicy wzniesień minimum 800 metrów. Co najmniej trzy drogi z tej kategorii muszą wiązać się podejściami i zejściami w terenie lodowcowym. W tej kategorii akceptowane są przejścia zimowe następujących ścian tatrzańskich:

 

  •    Północna ściana Małego Kieżmarskiego Szczytu (maksymalnie jedna droga), drogi o trudnościach V lub więcej
  •    Północna ściana Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego (maksymalnie jedna droga), drogi o trudnościach IV lub więcej
  •    Północna ściana muru Ganek/Rumanowy/Żłobisty (maksymalnie dwie drogi, które nie mogą być na tym samym szczycie), drogi o trudnościach IV lub więcej

 

2. Skała:

Co najmniej dziesięć dróg o różnicy wzniesień minimum 250 metrów (lub co najmniej dziesięć wyciągów, przy drogach idących w skos lub w poprzek ścian), o minimalnej trudności IV i konieczności osadzania własnej asekuracji przynajmniej na części drogi, w butach górskich.

   Podejście i zejście z powyższych dwudziestu dróg powinny mieć charakter górski lub lodowcowy.

   Zejście przynajmniej części z tych dwudziestu dróg powinno odbywać się drogą inną niż wejście (nie zjazdami).

 

3. Ski-tury:

Co najmniej dziesięć dni/wycieczek o przewyższeniu minimum 1000 metrów, z czego minimum pięć w terenie lodowcowym.

W uzupełnieniu powyższego wykazu kandydat powinien przedstawić informacje o swoim doświadczeniu w następujących dziedzinach:

  •    skała: przechodzone kilkuwyciągowe drogi o trudnościach co najmniej 6a (VI+);
  •    lód: przechodzone kilkuwyciągowe lodospady o trudnościach co najmniej WI4;
  •    off-piste: rejony i linie, którymi zjeżdżał.

Po zdaniu egzaminów z wynikiem pozytywnym kandydat może przystąpić do kursu na przewodnika IVBV. Kurs trwa minimum osiemdziesiąt dni i również kończy się egzaminem.

Zajęcia w formie bloków około dwutygodniowych odbywają się w Tatrach latem i zimą oraz w Alpach latem i zimą (ski-tury).