Marcin Drwota

Urodziłem się daleko od gór, ale znalazły mnie podsuwając mi, na przecenie w księgarni w Pajęcznie książkę A. Machnika "Na zachodniej ścianie Makalu".
Czas biegł, a ja, na przekór temu, co chciał mi wcisnąć świat coraz więcej czasu spędzałem w skałach i górach z ludźmi, których twarze są dla mnie najważniejszymi elementami górskich historii. Przez lata wspinałem się, jeździłem na nartach, przez kilka lat dość intensywnie latałem paralotnią, aż ... zostałem przewodnikiem wysokogórskim.

Moją ulubioną formą działalności w górach są narty. Czy to puch czy firn czy nawet szreń. Poranna przebieżka na Kasprowy, radosna freerajderka, strome żleby czy wielodniowe narciarskie trawersy. Zawsze, za przełęczą na której jeszcze nie byłem, świat jest inny niż go sobie wyobrażałem. Lubię też wspinanie w nieprzesadnie ciepłej skale, lite powietrzne granie i biwaki w plenerze. Nie lubię burz, upałów i małostkowości. Jestem ratownikiem ochotnikiem TOPR. To ważna część mojego życia.

Zimą, z przyjemnością, pracuję na nartach w Tatrach, Alpach i innych górach. Wczesnym latem z reguły jestem w okolicach Chamonix u stóp Mont Blanc, z oczywistymi tego konsekwencjami, potem w Tatrach, a jesienią w ciepłych skałach południowej Europy. Tylko od nas i warunków zależy charakter działalności i dobór celów .

Zapraszam Cię w góry.